i-Mobility Relocation

Hi Cristian,

Hier dan een vrouwelijke expat! Ik ben met mijn verloofde in Engeland gaan wonen en werken na het studeren van Hotel Management School in Den Haag. Ik heb daar 3 jaar gewerkt in een klein stadje, Watford vlakbij London. Was ontzettend leuk voor mijn carriere, werkte op het hoofdkantoor van Hilton en deed erg veel projecten dus was heel erg uitdagend. Na 3 jaar begon het sombere weer ons toch te vervelen en zijn we op zoek gegaan naar een andere baan. Deze ook gekregen bij Hilton in de Bahamas. Nu werken en wonen we hier 1 jaar en het is toch heel wat anders om zo ver weg te zijn van nederland, familie en dergelijke. Vanuit London zit je toch binnen uurtje in Amsterdam en nu duurt het minimaal 1 dag, en de prijzen om te vliegen zijn natuurlijk ook wel ff anders.

Voor kerst zijn we naar Curacao gegaan en dat was ook heel erg leuk, Nederlands eten, nederlands gesproken ook veel nederlands tegen gekomen was echt alsof je even thuis was...

Het leven hier in de Bahamas is anders dan verwacht, als je de bahamas hoort denk je gelijk aan paradijs fantastische stranden, duiken, snorkelen, romantish, etc etc....

Nou het zonnetje schijnt ook zeker en dat is een van de dingen waar ik echt niet meer zonder kan en de stranden zijn ook mooi, maar toch gaan we daar niet meer zo vaak heen. De laatste keer dat we naar het strand zijn gegaan is toch wel 2 of 3 maanden geleden.

Dus wat we dan wel doen.... is inderdaad sociale dingen, we dansen Salsa wat ontzettend leuk is, daar zit een mix van locals en expats wat echt een superleuke groep is. Dat maakt onze ervaring hier echt heel leuk.

Daarnaast is het ontzettend wennen aan de lokale mentaliteit, in het begin heb je het idee dat je alles aankunt en dus een verandering hierin aan kan brengen, maar dat is toch wel een heeel log apparaat blijkt...
dus er is zeker een verandering plaats aan het vinden, maar er blijven altijd mensen tussen zitten op het werk die erg stroef vast houden aan wat ze altijd hebben gedaan en echt niet willen en daardoor ook niet zouden kunnen veranderen.

In de supermarket als je boodschappen gaat doen, zeggen ze geen gedag, goedemiddag/goedemorgen en 1 op de 10 mensen die er een kleine glimlach vanaf kan brengen. dus dat is echt iets waar je aan moet wennen. Nu weet je hoe het is, dus zeg je zelf gedag, en breng je ze aan het lachen. Maar in het begin met name was dat wel een beetje "depressing".

In ieder geval een interessante ervaring!

Groetjes uit Zonnig Nassau

Annemarie